شگفتا!!!

 

وقتي بود نميديدم
وفتي ميخواند . نميشنيدم

وقتي ديدم كه نبود
وقتي شنيدم كه نخواند

چه غم انگيز است كه وقتي چشمه اي سرد و زلال در برابرت

مي خواند مي جوشد و مي نالد

تو تشنه آتش باشي و نه آب
و
چشمه از آن آتش كه تو تشنه آن بودي بخار شد و به هوا رفت و

كوير همه چيز را تاخت و در خود گداخت

تو تشنه آب باشي و نه آتش

و آنگاه عمري

                   گداختن از غم نبودن كسي كه تا بود از غم نبودن تو مي گداخت