دل پرانتـظار
چه شبهايي كه من بي تونشستم
درون اتش طعنه
به دورازچشم زيبايت شكستم
پرازيك رنگي باران دل سوداگرمن بود
به زيرضربه هاي غم دلم چون کوه اهن بود
ندانستم كه يك روزي
به زيرپا خواهم رفت
به زيرپاي نفرتها
زياد عشق خواهم رفت
سكوت زيباي من نگريك دم نگاهم را
چه بي پايان چه خاموش است دل پرانتظارمن
شكفته درنگاه تودوچشم عاشقم اینک
واينبارازتومي پرسم
سزاي من چرااينست
