تردیـــــد
با سلام
انروزكه توراديدم ازعمق نگاه سردتوخواندم
دوست داشتن واژه اي بي معنيست
روي دوشت كوله باري ازغم واندوه
ساكت وجوشان
دودست گرم توبرهم گره خورده
نورخورشيد دركنارنورچشمان تومرده
لحظه اي بستي ان چشمان زيبارا
بادمي ازرد گيسوان پرمهر تورا
كاش لحظه اي مي گشودي چشمانت را
ودوباره مي ديدي تپش قلبم را
يادم ايد كه ان روزنگاهم نكردي
ديده ات رابه روي چشمان پرفروغم بستي
ندانستي دلم دريايي ازروياست
ندانستي دلم پرشوروپرغوغاست
فقط دانم نگاهت جاي ديگربود
درپشت پستوي گذشته
درته دره غم
لحظه گشودي چشمانت راوگمان كرديم
مي خواهي كني صدايم
اما من ازتوهيچ نشنيدم
نگاهم راسراسيمه به سوي نگاهت راندم
كاش مي شنيدي صدايم
لبانت سردبود
نگاهت پرازمهروگرم بود
ندانستم باوركنم كدامين را
ولي من دروراي اين ترديد
بازگفتم كه دوستت دارم
لیلا Leila
